Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/12064 K.2016/6713

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin evinin anahtarını alarak olay yerinden ayrıldığı, müştekinin verdiği eşkal bilgileri doğrultusunda kollukça çevrede yapılan araştırma sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde teşebbüs hükümleri uygulanarak eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.02.2014 gün ve 2012/1528 Esas, 2014/62 Karar sayılı ilamı gözetildiğinde, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak 5271 sayılı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa savunmasını yapmak üzere görevlendirilen zorunlu müdafiye ödenen müdafiilik ücretinin, yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesine karar verilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2015 gün ve 2013/816 Esas, 2015/39 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevrildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesi 4. fıkrasında yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez.

Bu takdirde onbirincı fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında; hükmolunan seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerinden birine hükmolunması zorunluluğu nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ve hükmolunan seçenek yaptırımının gereklerinin yerine getirilmemesi halinde hapse çevirme kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan ve bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,