KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/12126 E., 2016/4277 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suça sürüklenen çocuk
- ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık ve suça sürüklenen çocuğun mağdura ait minübüsün sürgülü camını çerçeve kısmından zorlayarak oto teybini çalmaları eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,
2-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 61/5. maddesindeki sıra gözetildiğinde, öncelikle suçun nitelikli hali olan aynı Yasanın 143. maddesi uygulandıktan sonra 35. maddesi uyarınca suça teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-İddianamede sanık ... hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden anılan maddenin uygulanmaması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,
4-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
5- Sanık ...'ın fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmadığı Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2004 gün ve 2004/249 Esas 2004/ 383 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi suretiyle TCK'nın 58/5. maddesine aykırı davranılması,
6- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 50/3. maddesindeki zorunluluk gözetilerek, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının anılan maddedeki seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/12126, K. 2016/4277, 22 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama