KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/1245 E., 2015/1445 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
599 kelime·3 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...'a, mahkemede bildirdiği en son adrese gerekçeli kararın tebliğ edilmemesi nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1-)Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyizde,
Sanığın birden fazla kişiyle birlikte işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmaması karşı temyiz olmadığından, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda TCK'nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, bu hususun infaz sırasında gözetilebileceği anlaşıldığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,
2-)Sanıklar ..., hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizde,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağ gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye; diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3-) Sanıklar ..., hakkında hırsızlık, sanıklar ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizde ise,
a-)Temel cezalar alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık eyleminin gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi ile yapılan uygulamalarda yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden cezaların en üst oranda artırılması,
b-)Sanıkların birden fazla kişiyle birlikte işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,
c-)Sanık ...'nin sabıkasız olması, diğer sanık ...'ın adli sicil kaydında gözüken hükümlülüklerin silinme koşullarının oluşması, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarında dosyaya yansıyan maddi zararın bulunmaması karşısında;
CMK’nın 231. maddesinde öngörülen yasal ölçütler tartışılıp değerlendirilmeden, anılan suç nedeniyle kurulan hükümde ''sanıkların sabıkalı olmaları '' biçimindeki yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
d-)Kasıtlı suçtan hapis cezalarına mahkum edilen sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,
e-)Hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
d-)Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen tahsiline” karar verilmesi,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/1245, K. 2015/1445, 2 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama