Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/1246 K.2015/835

Konut Dokunulmazlığını İhlal HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin soruşturma safhasında uzlaşmak istemediğini beyan etmesi ve eylemin TCK 119/1-c maddesi kapsamında olması sebebiyle konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden uzlaşma koşulları oluşmadığından tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Duruşmanın 19/11/2008 tarihinde saat 14.00 te yapılmasına karar verilmesine ve müşteki adına çıkartılan zorla getirme kararına istinaden tutulan tutanakta müştekiye mahkeme günü ulaşıldığında hazır edileceğinin bildirilmesine rağmen duruşmanın 11.45 te müşteki yokluğunda yapılması ve müştekinin 19/11/2008 havale tarihli dilekçesinde aynı gun saat 13.50 itibari ile zararının giderildiğini bildirmesi karşısında 5237 sayılı TCK 168. madde hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-) Sanık hakkında ceza tayin olunurken ''sanığın sabıka kaydı ve yargılama sürecinde gösterdiği davranışları nedeniyle tekrar suç işlemeyeceğine dair Mahkememize yeterli kanaat geldiğinden'' şeklindeki gerekçe ile verilen hapis cezasının TCK nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesine rağmen, zararın giderilmiş ve sanığın sabıkasız olması karşısında ''sanığın kişilik özellikleri dikkate alınarak sanık hakkında CMK 231/5 maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına '' şeklindeki aynı hükümde çelişki yaratan, yasal ve yeterli de olmayan gerekçe ile CMK 231. Maddesinin uygulanmaması,

3-) Müştekinin evlerine 2 kişinin girerek hırsızlık yaptığına dair açık beyanı karşısında; birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal eden sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinden artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında hükmolunan 1yıl 8 ay hapis cezasının uzun süreli olması karşısında TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,