KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/12553 E., 2016/4432 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuğun, kolluk görevlilerince kendisine olay hakkında bilgisi olup olmadığı sorulduğunda atılı suçu ikrar ederek suça konu motosikleti sakladığı yeri gösterdiği ve motosikletin buradan teminle plakasız olarak mağdur ...'e iadesini sağladığı, plakanın ise bulunamadığı ve buna ilişkin zararın giderilmediğinin anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı mağdurdan sorularak sonucuna göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi gereğince sanığın cezasından 1/2 oranında indirim uygulandığı sırada hesap hatası yapılarak, sonraki indirimin de hatalı hesap üzerinden yapılması nedeniyle sonuç olarak "1 yıl 5 ay 15 gün" hapis cezası yerine "1 yıl 15 gün" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
3-Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin, hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeyerek yazılı şekilde 1 yıllık denetim süresinin belirlenmesi,
4-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 34/3. maddesi uyarınca sosyal çalışma görevlisi görevlendirmelerinde incelemeyi yapanlara mahkeme veya çocuk hâkimi tarafından bilirkişilik esasları çerçevesinde tayin edilecek ücretin Cumhuriyet Başsavcılığının suçüstü ödeneğinden ödenmesi gerekirken, yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesine karar verilmesi,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/12553, K. 2016/4432, 24 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama