KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/12595 E., 2016/8731 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000-TL ve daha az miktardaki adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, hırsızlığa konu motosikletin eylemden yirmi gün sonra suça sürüklenen çocuk tarafından kullanılırken şüphe üzerine durdurulduğu sırada ele geçtiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturup oluşturmadığının da yargılama aşamasında değerlendirilip tartışılması gerekirse anılan maddenin uygulanması ihtimaline göre ek savunma verilip sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b- Kabule göre de;
Müştekiye ait direksiyon kilidi ile kilitlenerek ikameti önüne park edilen motosikletin çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nin 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/12595, K. 2016/8731, 24 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama