Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/12806 K.2016/8101

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanın benzin istasyonundan benzin alıp parasını market bölümüne ödemek üzere kontak anahtarını üzerinde bırakarak aracının yanından ayrıldığı sırada aracın çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluştuduğu gözetilmeden yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

4-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "07/12/2006" yerine "19/12/2006" olarak yazılması,

Kabule göre de;

5-Karar gerekçesinde, benzin istasyonlarında adet gereği araçların anahtarlarının üzerinde bırakılacağından bahisle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtildiği halde, hüküm fıkrasında uygulama maddesinin "142/1-b,e" olarak gösterilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması,