Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/12967 K.2016/8011

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içerisinde bulunan yakalama tutanağında, saat 05.30 sıralarında anons üzerine olay yerine giden kolluk görevlileri tarafından, sanığın işyeri içerisinde yakalandığının belirtilmesi ve her ne kadar sanık tarafından bozma öncesi ilk savunmasında suç saatini 04.00 sıraları olarak beyan edilmiş ise de, bozma sonrası savunmasında saati tam olarak hatırlayamadığını, ancak havanın aydınlanmaya başladığını ve servise çıkanlar olduğunu beyan etmesi ile müştekinin de 05.15 sıralarında işyerini açmaya geldiğinde kolluk görevlilerini gördüğünü söylemesi karşısında, eylemin gündüz sayılan zaman diliminde gerçekleştiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nin 493/1. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nin aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 23.04.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,