Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/13121 K.2016/7922

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Daha önceden kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde gece vakti açık kimlik bilgileri tespit edilemediğinden haklarındaki soruşturma evrakı ayrılan iki kişi ile birlikte mağdura ait işyerinin kepenk asma kilitlerini kesip giriş kapısını sert bir cisimle zorlayarak açtıktan sonra içeriden normal değerde olan on iki çuval triko ipliğini araca yükleyen sanığın olay yerine gelen kolluk görevlilerince görülüp yakalandığının anlaşılması karşısında;

eyleminin mağdurun şikayetçi olmadığını belirtmesi ve sanığın 765 sayılı TCK'ya göre tekerrüre esas sabıkasının da bulunduğu gözetilerek 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 62, 81/1-3 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 116/2-4, 119/1-c. maddelerine uyan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu değerlendirilerek sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, lehe yasa değerlendirmesinin yalnızca 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35. maddeleri ile yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

yapılan uygulamanın açıkça sanık lehine olması ve karşı temyiz bulunmaması sebebiyle bozma nedeni yapılmamış, uygulamaya göre de; sanık hakkında kurulan hüküm ile ilgili 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararı da dikkate alınarak infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.