KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/13250 E., 2016/4975 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
470 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Her ne kadar yokluğunda verilen karar sanığın mahkemede bildirdiği adreste babası imzasına tebliğ edilmiş ise de; UYAP kayıtlarına göre tebliğ tarihi olan 14/12/2011 tarihinde sanığın cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, sanık tarafından öğrenme üzerine verildiği anlaşılan 11/05/2012 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;
I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün incelemesinde
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve anılan Yasanın 264/1. maddesi uyarınca sanık ...'nun yasa yoluna başvuruda ve merciide yanılmasının, haklarını ortadan kaldırmayacağı anlaşılmakla; anılan Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde
14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık ...'nun temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
III- Sanık hakkında 01/03/2011 tarihli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Hükmedilen erteli uzun süreli hapis cezası nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası da gözetilmek suretiyle anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'nun temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
IV-Sanık hakkında 19/05/2011 tarihli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/13250, K. 2016/4975, 31 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama