Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/13344 K.2016/6924

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Sanıkların yüzlerine maske ile kapatarak, tanınmamak için tedbir almak suretiyle işlediği eylemin, TCK'nın 142/2-f maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 günlü, 2012/1431 esas ve 2013/ 18 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, “Sanıklar ... ve ...' hakkında hükmolunan cezaların TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine” denilmiş olması ve 5275 sayılı kanunun 108/2. maddesinde, “Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca tekerrüre esas alınacak ilamın infaz aşamasında belirlenebilecek olması karşısında, hükümde tekerrüre esas alınacak ilamın gösterilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

İddianamede sanık ... hakkında, TCK'nın 39/2-b maddesinin uygulanması istendiği halde, sanığa CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, anılan kanun maddesinin uygulanmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,