Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/13447 K.2016/4001

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın müşteki ile beraber bulunduğu ofisinden müştekinin uyuduğu anda masa üzerindeki araç anahtarını ve 200 TL parasını alarak araç ile ayrılması ve ertesi sabah aracı müştekiye iade etmekten ibaret eyleminin uygulanma olasılığı bulunan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyup uymadığı tartışılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın saat 01:19 da atılı suçu işlediğinin anlaşılmasına karşın sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

3- Sanığın olaydan sonra aracı kendi rızası ile henüz şikayeti bulunmayan müştekiye teslim etmesine göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,