KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/13854 E., 2016/2896 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2016
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını Bozma, Mala Zarar Verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan doğrudan adli para cezalarının miktarı bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5329 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,
III) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suça sürüklenen çocuk ...'nin cezasında TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/3, 62/1. maddeleri gereğince indirim yapılırken hapis cezasının 1 yıl 11 ay 10 gün yerine, 1 yıl 11 ay 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/13854, K. 2016/2896, 3 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama