Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/14336 K.2016/5132

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasa'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu;

gece sayılan zaman diliminde muhkem olduğu kabul edilen kapı kilidini kırmak suretiyle açarak müştekinin işyerine girip toplamda 1250 lira değerinde olduğu belirtilen 4 adet kemençe ve av tüfeği çalmak şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasa'nın 116/2-4 ve müştekinin şikayetçi olması karşısında 151/1. maddelerine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden zamanaşımı ve uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre,

765 sayılı TCK'nın 493/1, 59 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 151/1, 62. maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, her iki Yasa'ya göre cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, 5237 sayılı TCK'na göre yapılan uygulamanın açıkça sanık lehine olduğu anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas,

2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince,

a- Sanıklar aşamalarda değişmeyen beyanlarında suçlamayı kabul etmedikleri gibi konuyla ilgili herhangi somut bir delilin de elde edilememiş olması karşısında atılı hırsızlık suçunu işlediklerine ilişkin, diğer sanık ...'in yargılama aşamasında döndüğü önceki beyanlarından başka her türlü şüpheden uzak kesin ve hukuki kanıtların nelerden ibaret olduğu yöntemince karar yerinde gösterilip açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

b- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasa'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu;

gece sayılan zaman diliminde muhkem olduğu kabul edilen kapı kilidini kırmak suretiyle açarak müştekinin işyerine girip toplamda 1250 lira değerinde olduğu belirtilen 4 adet kemençe ve av tüfeği çalmak şeklinde gerçekleşen sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasa'nın 116/2-4, 119/1-c ve müştekinin şikayetçi olması karşısında 151/1. maddelerine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve mala zarar verme suçları yönünden zamanaşımı ve uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre,

765 sayılı TCK'nın 493/1, 59 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/1-4, 151/1, 62. maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, her iki Yasa'ya göre cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi