Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/14895 K.2016/6960

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre; sanığın, müşteki ...'in evine girip diğer müşteki ...'ın cebindeki aracının anahtarını alıp çaldığı ve olaydan 4 gün sonra rızaen iadesini sağlaması biçiminde gerçekleşen somut olayda;

sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/2, 522 (pek fahiş), 523 ve 81. maddeleriyle, 5237 sayılı Yasanın 142/2-d, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, eksik biçimde lehe yasa değerlendirmesinde bulunulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulduktan sonra adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 647 sayılı kanunun 5. maddesinin yazılması,