Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/15313 K.2016/6949

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I- Sanık hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Mağdur ...'a yönelik hırsızlık suçu bakımından.

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramının, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte, alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden,

öngörülen koşullar gerçekleşmemesine rağmen anılan Yasa maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması ve mağdur ...'e yönelik hırsızlık suçu bakımından; suça konu pirinç havan tokmaklarının kolluk tarafından yapılan araştırma sonucu ele geçirilip rızaen iade edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçları nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi gereğince cezalarından 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası nedeniyle sonuç olarak “1 yıl 11 ay 10 gün” hapis cezası yerine “1 yıl 11 ay 20 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden, dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında;

sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçları nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 ve 62. maddelerine göre kurulan hükümlerden sonuç ceza olarak belirlenen 1 yıl 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısımların çıkartılarak yerlerine “1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi, yine hüküm fıkrasından.