Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/160 K.2015/435

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Sanık adına çıkarılan tebligatta temyiz süresinin 77 gün olarak belirtilmesi sebebiyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı ve sanığın temyiz talebinin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın savunmalarında, olay günü saat 18.00-19.00 sıralarında eve girdiğini belirtmesi ve uyap kayıtlarına göre, suç tarihinde güneşin saat 17.14'de batması sebebiyle gece vaktinin 18.14'de başladığı,

bu itibarla suçun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği de gözetilerek mağdura ait evin sağlam ve muhkem olan pimapen penceresinin camını kırarak hırsızlık yapan sanığın eylemi 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesi kapsamında olup sanığın eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/3 ve 104/2 maddeleri ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1 ve 151/1, 66/1-e ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında,

zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, 24.03.2006 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,