Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/16209 K.2016/7805

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçu açısından zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya kapsamı itibariyle diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın henüz yakınıcının bir müracaatı olmadan, ele geçen eşyaları çaldığı yeri gösterdiği ve eşyaların hepsinin emanete alınmasını sağlamak suretiyle soruşturma aşamasında etkin pişmanlık göstererek iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaı,

4-08/12/2005 tarihli ilk kararın sadece sanık müdafii tarafından temyizi üzerine bozulduğu, anılan kararda sanığın suçunu ikrar etmesi sebebiyle hakkında TCK'nın 62/1. maddesi uygulanmak suretiyle 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği, son verilen kararda da yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden uygulanmaması ve ceza süresi bakımından CUMK'nın 326/son maddesi gözetilmeden hakkında fazla ceza tayini,