Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/16564 K.2016/7905

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın lehine olan hukuk kurallarının uygulanması ihtimaline binaen sanığa ek savunma verilmemesi, savunma hakkına bir kısıtlama getirmediğinden CMK'nın 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma verilmesi gerektiği düşüncesiyle bozma talep eden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre, sanığın kimliği tespit edilemeyen iki kişi ile birlikte müştekinin sağlam ve muhkem olan araç kapı kilidini zarar vermek sureti ile açarak araç ve araç içerisinde gözlük ve bir kısım eşyanın çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde, sanığın eylemine uyan, 765 sayılı TCK’nın 493/1 522. (pek fahiş) maddeleriyle, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1. maddeleri uyarınca,

uygulama yapılıp her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de 5237 sayılı Yasa hükümleri ile yapılan uygulamanın sonuç ceza olarak her halükarda sanığın lehine olduğunun anlaşılması karşısında; sonuca etkili olmadığından ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.