KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/17255 E., 2016/5682 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, hakaret, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Daha önceden temyiz edilmeksizin kesinleşen hükmün sanık tarafından uyarlanması için dilekçe verilmesi üzerine istemi itiraz gibi inceleyen 15.08.2005 tarihli ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/270 sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek verdiği kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
1) Hükümlü hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;
Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca hükümlü ...'nun tebliğnameye uygun olarak, temyiz isteğinin REDDİNE,
2) Hükümlü hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasa'nın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekir.
5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 492. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 492/9, 62, 522, 516/3, 81. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35, 145 ve 53. 152/1-a maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek,
bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/17255, K. 2016/5682, 11 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama