Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/17552 K.2015/7059

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk Ş..

P..'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d (üç kez) ve 31/3 (üç kez) maddeleri gereğince üç kez 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, İSTANBUL 5. Çocuk Mahkemesinin 19/01/2012 tarihli ve 2006/2312 esas, 2012/3 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 27/11/2012 gün ve 2012/17267/67003 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/12/2012 gün ve KYB/2012/303843 sayılı, Adalet Bakanlığının 06/12/2013 gün ve 2012/18404/74314 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/12/2013 gün ve KYB/2013/387234 sayılı,

Adalet Bakanlığının 17/04/2014 gün ve 2012/7848/27184 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/05/2014 gün ve KYB/2014/155104 sayılı, ihbar yazıları ile infaz dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamelerde,

Dosya kapsamına göre;

1-Kayden 17/12/1985 doğumlu olup, suçların işlendiği 23/02/2001, 2001 Ocak ayı ve 25/01/2001 tarihlerinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 31/3. maddesinde 5377 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesindeki 1/2 indirim oranı yerine, 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayininde,

2-Mağdurlara ait işyeri kepenk kilitlerinin kırılıp, kapılarını da sert bir cisimle zorlamak suretiyle gerçekleştirilen eylemlerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisinde,

3-Mağdur M... G...'in Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan 08/04/2002 günlü oturumda "bazı sanık yakınları tarafından zararının bir kısmının karşılandığını, şikayetçi olmadığını" beyan etmiş olması karşısında, mağdura kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin de gözetilmemesinde,

4-Mahkumiyete konu suçun kanunda öngörülen cezasının nev’i ve süresine göre, dava zamanaşımını kesen son işlemin 18/01/2002 tarihinde suça sürüklenen çocuğun savunmasının alınması ile kararın verildiği 09/11/2012 tarihleri arasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin dolmuş bulunduğu cihetle, davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması istenilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Suça sürüklenen çocuk Ş.. P..'ın hırsızlık suçundan eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522, 55/3 (Üç kez), 102/3, 104/2.maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suçlara uyan 142/1-b, 143, 31/3 (Üç kez), 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin suça sürüklenen çocuğun yararına olması ve suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 18.01.2002 tarihi ile hüküm tarihi olan 19.01.2012 tarihi arasında aynı Yasanın 102/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık sürenin, zamanaşımını kesen bir neden olmaksızın geçmiş bulunduğu gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,