Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/17941 K.2015/3564

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği, 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu,

müştekilerin ikametinin ikinci katındaki pencereye tırmanıp pencereyi ittirmek suretiyle açarak içeri giren ve hırsızlığa teşebbüs eden sanığın eyleminin, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b, 143/35. maddelerindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasa'nın 116/1-4 maddesindeki konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunu da oluşturduğu, 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca bu suç ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek yapılacak uygulamaya göre Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde lehe Yasa'nın belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

yapılan uygulama sonucu 765 sayılı TCK'ya göre kurulan hükmün açıkça sanık lehine olması ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

765 sayılı TCK'nın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamada, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,