Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/18413 K.2015/5452

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 150/2. maddesine göre alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmalarda sanıklara istemi aranmaksızın müdafii görevlendirileceği, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın alt sınırının ise 5 yıl hapis cezası olması karşısında, tebliğnamedeki 2 nolu bozma nedenine iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı CMK.'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden, sanığa ek savunma hakkı tanınarak bu suçlardan dolayı da cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2-10/12/2014 tarihli tutanak içeriğine göre; sanığın suça konu TV'yi satmaya çalıştığı sırada şüphe üzerine yakalanmasından sonra, TV'yi temyize gelmeyen diğer sanık ... ve hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ... ile birlikte çaldıklarını ikrar ederek kolluk görevlilerini TV'yi çaldıkları işyerine götürüp bu şekilde henüz olaydan haberi olmayan katılana ulaşılarak TV'nin iadesini sağladığı, ancak çalınan hoparlörlerin ele geçmediği ve buna ilişkin zararın da giderilmediği anlaşılmakla;

katılandan soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre, hırsızlık suçu bakımından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın 10/12/2014 tarihli son oturumda karşı tarafın zararını gidermek istediğini ifade etmesi karşısında, gerektiğinde ödeme yeri de belirlenmek suretiyle sanığa makul bir süre içerisinde zararı tazmin etme imkanı sağlanıp sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

5-Kabule göre de;

İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,