Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/18420 K.2015/5072

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, tebligatta Mernis adresi olduğu yazılan adrese gönderilerek Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre sanığa tebliğ edildiğinin tebligata yazıldığı, ancak tebligatın bu maddenin birinci ve ikinci fıkralarında yazılı zorunlu işlemler yerine getirilmeksizin düzenlendiği, sanığın duruşmada bildirdiği son adresin ise farklı bir adres olduğu ve bu adrese herhangi bir tebligat yapılmadığı, yine UYAP üzerinden yapılan incelemede sanığın yerleşim adresinin de farklı bir adres olduğu anlaşılmakla, sanığa yapılan tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. ve 21. maddeleri uyarınca usulsüz olduğu belirlenerek, temyizin süresinde olduğunun kabülüyle yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Üç ayrı mağdura ait olmakla birlikte, aynı apartman dairesinin giriş kapısı önüne bırakılan ayakkabıları bulunduğu yerden alan sanığın eyleminin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında her mağdura yönelik ayrı ayrı mahkumiyete hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Dosya kapsamındaki mağdur beyanları ve olaya ilişkin tutanaklara göre, hırsızlık eyleminin suç tarihi itibariyle gece sayılan zaman dilimine tekabül eden 20:00-20:30 sıralarında gerçeklemesi karşısında, sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,