Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/18674 K.2015/9464

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında, katılan ...'e ait park halindeki aracın camını kırarak araç içinde bulunan cüzdan içerisindeki çeşitli bankalara ait kredi kartları ve 130 TL parayı, aynı tarihte aynı mevkiide yine park halinde bulunan katılan ...'e ait aracın camını kırarak katılana ait 500 TL, 500 Euro parayı, şikayetçi ...'e ait cep telefonunu, şikayetçi ...'e ait cep telefonu ve 45 TL parayı, şikayetçi ...'e ait cep telefonu ve 40 TL parayı alması şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle...

Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2009 tarih, 2008/136 Esas ve 2009/102 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet kararının, 07.04.2009 tarihinde sanık ... ile dosyanın diğer sanığı olan eşi ...'nin adreslerine tebliğ edildiği, kararın her iki sanığın 14.4.2009 tarihli dilekçeleri ve üst Cumhuriyet savcısının 24.03.2009 tarihli dilekçesi ile temyiz edildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 13.02.2014 tarih, 2011/5006 Esas ve 2014/2053 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında, yakınan ...'e yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile yakınan ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin onanmasına,

yakınanlar ..., ..., ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin; ''Yakınanların denize girmek için sahil yoluna gelip, soyunarak geldikleri araçlarına giysilerini ayrı ayrı katlayarak bıraktıkları, sanıkların ise aracın camını kırıp, her bir yakınanın pantolon ceplerini karıştırıp, yakınan ...’ın 500 TL, 500 Euro parasını, yakınan ...’in cep telefonunu, yakınan ...’ın cep telefonunu ve 45 TL parasını, yakınan ...’in cep telefonunu, 40 TL parasını çaldıklarının anlaşılması karşısında;

sanıkların sahilde denize giren insanları bildikleri, sahile yakın yerde duran aracın içindeki giysilerin ayrı ayrı şekilde konulduğunu da görmeleri nedeniyle; aldıkları eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olduklarından; her bir yakınana karşı hırsızlık suçundan cezalandırılmaları gerektiği" gerekçesiyle bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilerek 2014/77 Esas sayısına kayden yargılamaya devam edildiği, kesinleşen mahkûmiyet hükümlerinin de infaza verildiği,

sanık ... vekilinin 07.5.2014 tarihli dilekçesi ile özetle, müvekkilinin 26.02.2009 tarih ve 2008/136 Esas 2009/102 Karar sayılı karardan 02.05.2014 tarihinde haberdar olduğunu, 14.04.2009 tarihli temyiz dilekçesinin müvekkilinin iradesi dışında verildiğini belirterek temyiz hakkı tanınmasını ve infazın durdurulmasını talep ettiği, bu talebin ...Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 tarih ve 2008/136 Esas 2009/102 Karar sayılı ek kararı ile reddedildiği, bu ek kararın da sanık vekili tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında;

Sanık hakkında Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 13.02.2014 tarih, 2011/5006 Esas ve 2014/2053 Karar sayılı bozma ilamı üzerine bir kısım suçlardan yargılamanın devam ettiği ve temyiz incelemesine konu olabilecek bir hüküm bulunmadığı, Yargıtay 6. Ceza Dairesince onanarak kesinleşmiş hükümlerin de infazına başlandığı gözönüne alınarak, infazın durdurulması talebinin reddine dair 08.05.2014 tarih, 2008/136 Esas ve 2009/102 Karar sayılı kararın 5275 sayılı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından,