Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/22353 K.2016/5709

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

20.07.2010 tarihli hükmü sanık müdafiisinin temyizi üzerine mahkeme tarafından temyizin süresinden sonra olması nedeniyle reddine karar verildiği, ret kararının sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin süresinde olup olmadığı yönünde tebliğname düzenlenmesi gerekirken 2-2011/379365 sayılı yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici madde 2/1-2 fıkraları hükmü gereğince lehe aleyhe kanun karşılaştırması yapılması amacıyla dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği.

20.07.2010 tarihli ilk hükme yönelik temyizin süresinde olmadığından redde dair 05.04.2011 tarihli ek karar ile sanık hakkındaki hükmün kesinleştiği, iade kararı sonrasında Yerel Mahkemece verilen ilk hükmün kesinleşmiş olması nedeniyle 6352 sayılı Yasa uyarınca uyarlama yargılaması niteliğinde olduğu ve sanığın kurum zararını ödemesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Yasa'nın 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun' un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Yasanın 101/3. fıkrası uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından,