Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/24827 K.2016/3501

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, 765 sayılı ve 5237 sayılı Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ve her iki yasaya göre zamanaşımına ilişkin hükümler de gözetilerek, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle sanık yararına sonuç doğuran yasanın tesbit edilip uygulanması gerektiği halde.

5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu ile 116/2-4 maddesinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suçun işlendiği 19/10/2002 tarihinden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu, bu itibarla sadece hırsızlık suçundan her iki yasaya göre belirlenen sonuç cezalar karşılaştırıldığında 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine sonuç doğurduğu ve bu Kanuna göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

a) Her iki yasanın karşılaştırılmasında, 5237 sayılı TCK'ya göre kurulan hükümde 143. madde uyarınca yapılan artırım sırasında hesap hatası yapılarak, sonuç cezanın 2 yıl 5 ay 5 gün yerine 2 yıl 7 ay 7 gün olarak belirlenmesi ve bu suretle yanılgılı uygulama üzerinden karşılaştırma yapılması,

b) 765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesi uyarınca, deneme süresi içinde suç işleyen sanık hakkında ilgili mahkemeye ihbar yapmakla yetinilmesi gerekirken, erteli hükümlerin aynen infazına karar verilmesi,