Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/28261 K.2016/10744

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nin 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK'nin 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nin 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

olay günü sanık ... ile hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen diğer sanık Serkan’ın gece sayılan bir zaman diliminde, müştekiye ait iş yerinin muhkem olan penceresini zorlayıp açarak iş yerinden boş çek karneleri ve hesap cüzdanları ile olay tarihine göre pek hafif değerde olduğu anlaşılan bir adet cep telefonu ve para çaldıkları, sanık ...’ın olay yerinde parmak izinin tespit edilmesi sonrasında yakalandıklarında ise, çalınan parayı harcadıklarını ve cep telefonunu başkasına satması için bedelsiz olarak ... adlı kişiye,

boş çek karneleri ve banka hesap cüzdanlarını da geçici olarak saklaması için ... adlı kişiye verdiklerini söyleyerek eşyaların bu kişilerden teslim alınarak müştekiye iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 765 sayılı TCK'nin 493/1, 522 ve 59. maddeleri ile müştekinin kısmi iadeye rızasının olması halinde 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b, 143, 168/1-4, 116/1, 119/1-c ve 151/1. maddelerindeki hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturacağı gözetilerek,

her iki yasa hükümleri ayrı ayrı ve bir bütün halinde uygulanıp sonuç cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 765 sayılı Yasa hükümleri lehe kabul edilerek belirlenen sonuç cezanın, hırsızlık suçu açısından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma imkanı olduğu ve 5237 sayılı Yasa hükümleri lehe kabul edilerek yapılacak uygulama sonucunda bulunacak sonuç cezaya göre açıkça sanık lehine olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

765 sayılı Yasa lehe kabul edilip bu yönde uygulama yapıldığı halde 5237 sayılı TCK'nin 62. ve 53. maddelerinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle karma uygulama yapılması,