Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/3590 K.2015/4154

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Olay tarihi olan 13/05/2010 günü ...

Devlet Hastanesi Fizik Tedavi Polikliniği önünde bekleyen katılanın pantolonunun cebinden 390.00 TL parasının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; katılanın beyanlarında, kızına para verdikten sonra kalan parayı cebine koyduğunu, sanığın bulunduğu yerden kalkarak etrafta dolaştığını, ancak kendisine temas ettiğini hissetmediğini, şahsın sürekli yanında durduğunu, sonra cebindeki paranın kaybolduğunu farkedip ceplerini kontrol ederken sanığın yanından ayrılıp gittiğini belirtmesi,

olayın tanığı olan katılanın kızının beyanlarında ise, babası olan katılanın kendisine hasta kartını verdiği sırada babasının yanında duran sanığın paraları gördüğünü, babasının paraları cebine koyduğunu, bu sırada yanında bulunan sanığın babasının etrafında dolaştığını, bir süre sonra babasının ceplerini arayarak parasının yerinde olmadığını söylediğini, baktığında sanığın uzaklaşmış olduğunu gördüğünü belirtmesi ile sanığın aşamalarda değişmeyen inkara yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak,

olay yerini gören kamera görüntüleri gibi somut verilerin elde edilemediği gibi aynı gün yakalanan sanığın üst aramasında suça konu paraların da ele geçmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin katılan ve kızı olan tanığın soyut iddialarından öteye gitmeyen beyanları dışında hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu düşünülmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince “cezanın infazından sonra

denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, aynı maddenin c bendindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyumluğa ait bir hizmetten bulunmaktan koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

3-5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 1.20 TL tutarındaki yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,