Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/3608 K.2015/3896

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan ve lehine olan 765 sayılı TCK'nın 503/1. ve 81/1-2. maddelerindeki suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 102/4. maddesine göre hesaplanan 5 yıllık olağan zamanaşımının 26.04.2006 tarihli mahkumiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B)Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün maddelerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hükmün kurulması, 5237 sayılı Yasa uyarınca yapılan uygulamanın açıkça sanık lehine olduğunun anlaşılması karşısında; sonuca etkili bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, eylemin gece işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza artırılırken gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan uygulama yapılması,

2)Sanık müdafiinin 26.04.2006 tarihli duruşmada sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine karşın, suçun ortaya çıkarılmasında kendiliğinden gayret gösteren sanık hakkında dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçe ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması,

3)Sanık hakkında hapis cezasına hükmedildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci fıkrasında yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,

4)Hükmolunan yargılama giderlerinin, 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,