Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/4160 K.2015/4243

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Mağdurun kovuşturma aşamasındaki ifadesinde, sanığın kendisine kleptomani hastası olduğunu ve bu nedenle ilaç kullandığını söylediğini belirtmesi, sanık müdafiinin de, sanığın başka bir hırsızlık eylemi nedeniyle yargılanmakta olduğu dava dosyasında akıl hastası olup olmadığının tespiti açısından ilgili mahkeme tarafından rapora sevk edildiğini belirtmesi ve hükümden sonra temyiz aşamasında 12.03.2013 tarihli dilekçe ekinde sunulan ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 18.05.2010 tarihli sağlık kurulu raporu ile sanığa “şizoaffektif bozukluk” teşhisinin konulduğunun belirtilmesi, ayrıca 12.02.2014 tarihli dilekçe ekinde sunulan Bakırköy Prof.

Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 04.12.2013 tarihli sağlık kurulu raporu ile sanığa isnat edilen 03.06.2012 tarihli başka bir hırsızlık suçu esnasında da “şizoaffektif bozukluk denilen psikiyatrik hastalığın etkisinde olduğu, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalmış olduğu, dolayısıyla öne sürülen suça yönelik ceza sorumluluğunun olmadığı,

hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32/1. maddesinin uygulanması gerektiği”nin belirtilmesi karşısında, adı geçen sanığın Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine sevki ile 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi kapsamında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı araştırılarak yöntemince raporla saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,