Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/4347 K.2015/2650

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Mağdurun, minübüste yolculuk yaptığı sırada arkadan birinin kemerindeki cep telefonu ile oynadığını ve baktığında cep telefonunun yerinde olmadığını anladığını, sürücüye kapıyı açmamasını söylediği, ancak minübüsün durduğunu ve birkaç yolcunun araçtan indiğini, diğer durakta sanığın inmesi üzerine kendisinin de inerek sanığı takip ettiğini ve yakalanmasını sağladığını belirtmesi ve inilen yere yakın bir mesafede cep telefonunun bulunması şeklinde gerçekleşen olayda, mağdurun sanığı telefonu alırken görüp görmediğine dair çelişkili beyanlarının bulunması, suça konu cep telefonunun sanığın üzerinde çıkmaması,

kesintisiz takipten de anlaşıldığı üzere sanığın telefonun bulunduğu yere gittiğinin belirlenememesi, minübüs içinin kalabalık olması ve birkaç kişinin de minübüsten inmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair kanıtların nelerden ibaret olduğu kararda gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2-)Kabule göre de,

a-)Sanığın veya yanındaki arkadaşının, olay yeri yakınlarında suça konu cep telefonunu bırakması nedeniyleTCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-) Suçun gece vakti sayılan saat 20.45 sıralarında işlendiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

c-)Sanığın adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas hükümlülükleri bulunmasına karşın, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,