Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/4522 K.2015/3559

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Kısa kararda 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm unutulmuş ise de; kararın gerekçesinde anılan maddenin uygulanarak aynı Yasa'nın 62/1. maddesinin uygulanması neticesinde sonuç cezaya ulaşıldığının belirtildiği ve sonuç cezanın da doğru olarak belirlendiği anlaşılmakla, anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinde suçun işlendiği yerde güneşin batış saatinin 06:38 olduğu, olay tutanağına göre suçun saat 05:00 sıralarında ve geceden sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereğince uygulama yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2-5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak.