Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/491 K.2015/127

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 günlü, 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünden suça sürüklenen çocuk ... hakkında zamanaşımından düşme kararı isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Daha önceden kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 23. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla;

1-Suç tarihinde 18 yaşını doldurmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231, 253 ve 254. maddelerini değiştiren 5560 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 19.12.2006 tarihinden önce işlenen suçlarda uygulama olanağı bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

2-Müştekiye ait işyerinin muhkem olan kapısının asma kilidini gece vakti suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte kırarak içeriden hırsızlık yapan suça sürüklenen çocuklar ... ve 'nin eylemlerinin , 765 sayılı

TCK’nın 493/1-son, 522/1, 55/3 (suça sürüklenen çocuk ... için), 2253 sayılı Yasanın 12/2 (suça sürüklenen çocuk ... için) ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1 maddelerine uyan hırsızlık suçu yanında müştekinin şikayetçi oluşu ve uzlaşmayı kabul etmemesi de gözetilerek 116/2-4, 119/1-c, 151/1 maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğunun anlaşılması karşısında, anılan maddelerin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması, anılan Yasalara göre açıklanan yöntemle bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılmasıyla lehe Yasanın saptanması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde yalnızca 5237 sayılı TCK'nın hırsızlık suçuna ilişkin hükümleri esas alınmak suretiyle uygulama yapılması,

3-Gerekçe içeriğinde suça sürüklenen çocuk ... hakkında 765 sayılı yasanın lehe olduğunun belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında 5237 sayılı yasaya göre hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye neden olunması,

4-5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesini değiştiren 5377 sayılı Yasanın 5. maddesinin yürürlüğe girdiği 8.7.2005 tarihinden önce işlenen suçlar bakımından, 5237 sayılı TCK’nın 31/2-3. maddesi uyarınca yaş küçüklüğü nedeniyle hükmolunan cezadan 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 2/3, 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında ise 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin anlaşılması karşısında;

a-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmolunan cezadan yaş küçüklüğü nedeniyle “2/3” yerine “1/2” oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

b-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmolunan cezadan yaş küçüklüğü nedeniyle “1/2” yerine “1/3” oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

5-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında lehe yasa değerlendirmesi yapılırken 765 sayılı TCK’nın 55/3 ve 59. maddelerinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu hapis cezalarının yanlış belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,