KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/4939 E., 2015/5514 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Suç tarihi olan 22.02.2006 günü güneşin 17.29'da battığı, TCK'nın 6. maddesi uyarınca gece vaktinin güneşin batışından bir saat sonra başladığı da gözetilerek, oluşa ve dosya içeriğine göre, katılanın olay günü 17.30 sıralarında evinin karşısındaki boş arsaya kapılarını kilitleyerek parkettiği aracının sağ ön kapısı zorlanıp düz kontak yapılarak çalındığı ve aracın aynı gece 03.30 sıralarında içinde suça sürüklenen çocuğun da bulunduğu sırada karıştığı trafik kazası sonucu ele geçirilip çalıntı olduğunun anlaşıldığı, suça sürüklenen çocuğun savunmalarında aracı çaldığı saat dilimine ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığı,
dosya kapsamından da suça sürüklenen çocuğun hangi saatte katılana ait aracı çaldığının, dolayısıyla suçun işlendiği zaman diliminin kesin olarak bilinmemesi nedeniyle “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca eylemin gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğa isnat olunan eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
UYAP'tan yapılan inceleme sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/347 esas ve 2008/157 karar sayılı 18.11.2009 tarihinde kesinleşen kararına göre suça sürüklenen çocuğun doğum tarihinin 01.11.1989 olarak düzeltildiği de gözetilerek suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğa isnat olunan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 151/1, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 04/03/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/4939, K. 2015/5514, 14 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama