Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/546 K.2015/401

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Hükmün gerekçe kısmında lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırma sırasında, 765 sayılı yasa ile yapılan uygulamada suça konu malların suç tarihindeki ekonomik koşullar, paranın satın alma gücü ve yerleşik uygulamaya göre anılan Yasanın 522. maddesi anlamında pek aşırı değerde olduğunun ayrıca, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK 'nun 142/1-b maddesine uygun hırsızlık suçunu oluşturduğu,

şikayet yokluğu nedeniyle işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları nedeniyle düşme kararı verildiği dikkate alınmadan , eylemin 142/1-a maddesine uyduğu , ayrıca konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar verme suçları nedeniyle somut olaya uygun düşmeyecek biçimde uygulama yapılıp yazılı şekilde kısa kararla çelişecek biçimde lehe yasa belirlenmiş ise de;

her iki yasa hükümlerinin bir bütün olarak uygulanması durumunda 5237 sayılı yasanın 142/1-b maddesi ile yapılan uygulamanın 765 sayılı TCY' nun 493/1, 522. (pek aşırı) maddeleriyle yapılacak uygulamaya göre açıkça sanık yararına olması ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, açıklanan nedenlerle tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir..

Sanığa yükletilen hırsızlık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,