KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/5549 E., 2015/3735 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müştekiye ait kapıları kilitli haldeki aracın sol ön kapısı zorlama izi oluşmaksızın açılarak araçtan CD çaların çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması,
2-Suç tarihinde Konya İlinde güneş batış saatinin 20:07 olduğu (yaz saati uygulaması nedeniyle); sanığın sorgudaki savunmasında hırsızlık suçunu 21:00 ila 21:15 saatleri arasında işlediğini beyan ettiği, suç saatine ilişkin başkaca bir belirlemenin de yapılamadığının anlaşılması karşısında, suçun geceleyin işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle uygulama yapılması,
3-Sanığın yakalandığında, müştekiye ait CD çaları çaldığını ikrar edip sattığı yeri de göstererek CD çaların kısmen hasarlı şekilde müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, müştekiden soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-29/07/2010 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında, kabloların dışarı doğru sarkık olduğu ve kablo uçlarında herhangi bir zorlama izinin olmadığının belirtilmesi karşısında; mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/5549, K. 2015/3735, 10 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama