Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/5808 K.2015/5499

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 29.12.2010 tarihinde tebliğe çıkarıldığı, ancak adresten ayrıldığından bahisle tebliğ edilemediği, aynı adrese bu kez 14.01.2011 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre kararın tebliğ edilmesine karşın, sanığın tebliğ tarihinde ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunduğunun UYAP kayıtlarından anlaşıldığı, bu bağlamda yapılan tebligatın usulsüz olduğu, öğrenme üzerine 03.03.2011 tarihli dilekçe ile yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulamasında (a,b,d,e) ve c bendindeki altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun ise koşullu salıverilmeye kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 10.00 TL tutarındaki yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

hüküm fıkrasından ''TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin ''a,b,d,e'' ve c bendindeki altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki veleyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına" cümlelerinin eklenmesine,