Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/6076 K.2015/8545

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık H.. K..'nın suçta kullanılan 06 TOL 02 plaka sayılı aracı askerden izne geldiği hatırlamadığı tarihte satın alıp kardeşi ile eşine bıraktığını, onların kullanamaması üzerine beraat eden sanık S..

Y..'a iade ettiklerini, aynı aracı ikinci kez 14.03.2007 tarihinde sanık Sabit'ten satın aldığını, ikinci suç tarihi olan 09.07.2007 tarihinde aracı muayene ettirmek üzere boyatması nedeni ile tiner kokusunun geçmesi için camları açık ve eski aracın çalınmayacağı düşüncesi ile kapıları da kilitsiz vaziyette ayrıca kontak anahtarını araçta unutmuş olabileceği şekilde evinin önüne park edip ertesi sabah aracı yerinde göremeyince müracaat için geldiği polis merkezinde aracı görmekle olaydan haberdar olduğunu, suçlamalarla ilgisi olmadığını savunduğunun; beraat eden sanık S..

Y..'ın 09.01.2007 tarihli kolluk ifadesinde 08/07/2006 tarihinde aracın kendisinde bulunduğunu, 31/05/2006 tarihinde bu kamyoneti H.. K.. isimli şahsa 7500 TL karşılığında 4 taksitli olmak üzere satıp teslim etmiş olduğunu; aracın sanık 'ın kullanımında 1-1,5 ay kadar süre ile kaldığını, aracın bir taksidini aldıktan sonra kalan taksitleri ödeyemeyeceklerini anlayınca H.. K..'nın aracı getirerek kendisine teslim ettiğini.

30.01.2007 tarihinde alınan kolluk ifadesinde aracı 2005 yılı ortalarında satın aldığını, 28.06.2006 tarihinde sanık Hasan'a mukavele ile 14 senet karşılığı sattığını, 1 senedi ödeyip kalan borçlarını ödeyemeyince 2. senedin günü olan 28.07.2006 tarihinden yaklaşık 10 gün önce aracı geri getirip teslim ettiğini, hırsızlığın olduğu tarihte aracın fiilen kendisinde bulunmadığını beyan edip tarihsiz satış mukavelesi sunduğu;

kollukta alınan 06.03.2008 tarihli ifadesinde, aracı 28.06.2006 tarihinde Hasan'a 7500 TL karşılığı 14 eşit taksitle sattığını, 14.03.2007 tarihinde senetleri ödeyemediğinden aracı kendisine devrettiğini, ilk olaydan sonra yediemin olarak teslim edilen otoparktan aracın nasıl çıkarıldığını bilmediğini; kovuşturma aşamasında 23.09.2010 ve 08.07.2006 tarihlerinde aracın kendisinde bulunduğunu, 31.05.2006 tarihinde aracı sanık Hasan'a 7500 TL karşılığı 4 senetle satıp teslim ettiğini, aracın yaklaşık 1-1,5 ay

./..

sanık kaldığını, bir taksidi tahsil ettikten sonra kalan taksitleri ödeyemeyeceklerini anlayınca aracı geri getirip teslim ettiğini savunduğunun; sanık Sabit'in aşamalarda alınan savunmalarının yöntemince irdelenerek çelişkinin giderilmeye çalışılmadığının; sanık S.. Y.. tarafından dosyaya sunulan oto satış mukavelelerinin ilkinde tarih bulunmadığının ve ikinci mukavelenin 14.03.2007 tarihli olduğunun, sanık H..

K..'nın askerden izne gelip aracı satın aldığı tarihi kesin olarak bilmediğini savunduğunun anlaşılması karşısında; hakkında beraat kararı verilen sanık aşamalardaki savunmaları arasındaki çelişki giderilerek, suç tarihi olan 08.07.2006 tarihinde aracın fiilen kimin zilyetliğinde bulunduğu tespit edilmeden ve sanık H..

K..'nın 09.07.2007 tarihinde aracının çalındığından bahisle müracaat için başvurduğu kolluk biriminde gece çalınan aracının hırsızlık suçunda kullanıldığını öğrendiğine dair savunması yöntemince tartışılarak reddedilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 08.07.2006, 09.07.2007 yerine 08/07/2006 – 09.07.2006 olarak yazılması,

Kabule göre de;

3-5237 sayılı TCK'nın 54/3. maddesine göre suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında, müsaderesine hükmedilmeyebileceği düzenlemesi gereği suçun işlenmesinde kullanılan aracın değeri tespit edilerek suça konu malzemelerin değeri ile birlikte değerlendirilmek sureti ile müsadere koşullarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan aracın müsaderesine karar verilmesi,