Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/6943 K.2015/8337

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay anında yakalanamadığı ve aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmediği, her ne kadar mağdur beyanlarında olaydan önce aracının kapılarını kilitlemiş olduğunu belirtmiş, 27/11/2010 tarihli olay yeri inceleme raporunda da suça konu aracın kapıları ile kontak kısmında zorlama izi bulunmadığı ve camlarının sağlam olduğuna dair tespit yapılmış ise de, sanığın hırsızlık suçunu taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle işlediğine ilişkin somut bir delil bulunmadığı; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyabileceği gözetilip değerlendirilmeden "şikayetçinin alınan beyanında aracında herhangi bir zarar olmadığını belirtmesi" şeklindeki yeterli olmayan gerekçeye dayanarak yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Sanık hakkında verilecek sonuç ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılması nedeniyle sonuç olarak 4 yıl 4 ay 15 gün yerine 3 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,