Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/7330 K.2016/71

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

hakkında herhangi bir kamu davasının olmadığı anlaşılmış ise de; zamanaşımı içinde her zaman kamu davası açılarak hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Müştekinin olay sonrası alınan beyanı ve dosya içeriğine göre; sanık M.. A..'ın yakalandığında, suça konu altınları ödünç olarak bıraktığı kişileri söyleyerek 5 bilezik ve 100 TL'nin iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK'nın 168/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-)TCK'nın 51/2. maddesinde yer alan "Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir. Bu durumda koşul gerçekleşinceye kadar cezanın infaz kurumunda çektirilmesine devam edilir.

Koşulun yerine getirilmesi halinde, hakim kararıyla hükümlü infaz kurumundan derhal salıverilir" hükmünün, aynı zamanda etkin pişmanlık başlığı altında, TCK'nın 168. maddesi gereğince cezadan indirim nedeni olduğu, yasal bir indirim nedeninin aynı zamanda hapis cezasının infaz edilmiş sayılmasını gerektirecek şekilde erteleme koşulu olarak belirlenmesinin mümkün bulunmadığı,

aksine uygulamanın soruşturma sırasında zararı tamamen ve rızaen tazmin eden sanıklar aleyhine sonuç doğuracağı dolayısıyla kanuna uygun olmadığı gözetilerek öncelikle sanıklar hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı araştırılıp belirlendikten sonra sonucuna göre anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,