Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/7382 K.2015/8845

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-)Sanığın aşamalardaki inkara yönelik ısrarlı savunması, olaya dair ifadelerine başvurulan tanıkların bilgilerinin sadace sanığı suç günü müştekinin dairesinin yer aldığı binanın bulunduğu mahalde görmelerine ilişkin olduğu ve sanığı olaydan sonra sabıkalılar albümünden görerek tanıyan tanık G.. Y..'ın olay günü saat 15.30 sıralarında balkonda çamaşır asarken yüzlerini görmediği üç bayanın hırsızlığın yapıldığı binadan çıktığını söylemesi ancak müştekinin, eşinin saat 12.00 sıralarında kendisini arayarak hırsızlık olayını haber verdiğini belirtmesi karşısında tanık G.. Y.. ile müştekinin beyanları arasındaki çelişki giderilemeden ve suçun sübutuna yönelik somut deliller ortaya konup tartışılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi,

b-)Sanığın tekerrüre esas alınan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/27 Esas 2006/221 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 8 ay hapis cezasının 18.02.2007 tarihinde infaz edildiğinin, bu surette infaz tarihi ile suç tarihi arasında 3 yıldan fazla bir zaman geçtiğinin anlaşılmasına karşın, sözkonusu ilamın TCK'nın 58/2-b maddesi gereği tekerrüre esas alınamayacağının, yerine Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.11.2007 gün ve 2007/1123 Esas 2007/359 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınabileceğinin gözetilmemesi,

c-)Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürülüğe giren 08.10.2015 gün ve 2010/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararı uyarınca TCK'nın 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,