KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/7448 E., 2015/8718 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal, suç eşyasının satın alınması
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'nın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, B-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 günlü, 2012/1431 Esas ve 2013/ 18 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, “Sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” denilmiş olması ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesinde, “Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca tekerrüre esas alınacak ilamın infaz aşamasında belirlenebilecek olması karşısında,
hükümlerde tekerrüre esas alınacak ilamın gösterilmemesi bozma nedeni yapılmamış ve Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin 5271 sayılı CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorgusu sırasında sanığı savunması için bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklanması ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/7448, K. 2015/8718, 10 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama