Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/790 K.2015/482

Yerel Mahkemece verilen hükümle temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve

kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine

göre verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri

uyarınca sanık Fuat Ulcay'ın tebliğnameye uygun olarak , TEMYİZ İSTEĞİNİN

REDDİNE,

B-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe

içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hırsızlık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin

ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma

sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz

denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin

tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi

hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/2-d ve 143. maddelerine göre

belirlenen 4 yıl hapis cezası üzerinden, aynı Yasanın 62/1. maddesiyle 1/6 oranında

indirim yapılırken 3 yıl 4 ay yerine 3 yıl 6 ay olarak fazla ceza tayini,

2-Sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının

infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan

yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen

sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama

yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde

görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden

yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla

CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCY.nın 142/2-d

maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 143/1. maddesiyle

1/3 oranında artırım yapılarak 4 yıl; anılan Yasanın 62/1. maddesiyle 1/6 onanında indirim

ile sonuç olarak 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve yine hüküm fıkrasından

TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, 5237

sayılı TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya

kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,

aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve

kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında

uygulanmamasına,” cümlesi yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun

bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle