Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/8007 K.2015/5552

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-Suça sürüklenen çocuğun yargılamanın tüm aşamalarında atılı suçu kabul etmemesi, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer suça sürüklenen çocuk ...'in abisi ... ile kavga etmeleri sebebi ile aralarında daha önce husumet bulunduğunu belirtmesi ve suça sürüklenen çocuk ...'in beyanı dışında dosyada suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair delil bulunmaması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... ve abisi ...'in tanık olarak beyanları alınarak suça sürüklenen çocuk ... ile ...'in olay öncesi kavga edip etmedikleri ile aralarında olay öncesinde husumet bulunup bulunmadığı da sorularak, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi sonucunda hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

II-Kabule göre;

1-Suç tarihinde 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp, raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa maddesinin 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2-Suç tarihinde 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda alınan uzman hekim raporu ile yalnızca hırsızlık suçu yönünden değerlendirmede bulunulduğu, konut dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin herhangi bir değerlendirmede bulunulmadığı gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığını ihlal suçunu, birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin kabul edilmesi karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması,

4-5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesinde yer alan “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma” tedbiri, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/son maddesinde “sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında;

çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler” olarak tanımlanmış olup, belirli yere gitme yasağının, failin suç işlemesi veya zararlı alışkanlıklar edinmesinde olumsuz etkileri bulunan konulara ilişkin olması ve her durumda çevrilen yaptırımın işlenen suçla mantıki bağlantısının bulunması gerekliliğine karşın;

suça sürüklenen çocuğun, "ceza süresi boyunca akşamları saat: 18:00'den sonra sokağa çıkmasının yasaklanmasına," şeklinde, içeriği Yönetmelik kapsamına aykırı ve infaz kabiliyeti olmayan seçenek tedbire hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,