KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/8288 E., 2016/1481 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
377 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1-2. maddesi "tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.
Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" ve aynı Kanun'un 21/2. maddesi "gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adres olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı,
o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükümlerini içermektedir.
Somut olayda, sanıkların yokluklarında verilen hükmün yakalama emri üzerine alınan savunmalarında belirttikleri adreslere tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatların belirtilen adreslerden taşındıkları gerekçesi ile iade edildikleri, iade üzerine bu kez mernis adreslerine gerekçeli karar ve katılan vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin eklenerek tebliğe çıkarıldığı, sanık ...'nin mernis adresine 14.06.2011, sanık ...'nin mernis adresine ise 20.07.2011 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapıldığının anlaşılması karşısında.
11/01/2011 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanununda yapılan değişiklikler de gözetilerek sanıkların yokluklarında verilen hükümlerin tebliği için bilinen son adreslerine tebligat yapılması gerektiği, 7201 sayılı Tebligat Kanun'unun 10. maddesine 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına göre bilinen en son adreslerin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatapların adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresleri, bilinen en son adresleri olarak kabul edilerek,
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden İmtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adreslerine
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/8288, K. 2016/1481, 10 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama