Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/85 K.2015/2682

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Müştekilerin zararlarının giderilmemesi sebebiyle sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında 765 sayılı TCK'ya göre kurulan hükümde adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olarak 647 sayılı yasanın 5. maddesi yerine aynı Yasa'nın 4. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş,

Olay tarihinde gece vakti müştekilere ait araçlardan oto teybi çalan sanığın eyleminin, müştekilere ait araçların kapılarının haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle açıldığına dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı da gözetilerek, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra 23.01.2001 tarihli görgü tespit tutanakları içeriklerine göre, müştekiler ...'e ait araçların kapı kilitlerinde zorlama izlerinin bulunduğu ve müştekilerin şikayetçi olduklarını belirtmeleri karşısında;

müştekiler...'e yönelik ayrıca 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturması karşısında, mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma hükümleri değerlendirilmek suretiyle, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak,

sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, 765 sayılı TCK'ya göre yazılı şekilde uygulama yapılması, 765 sayılı TCK'nın açıkça sanık lehine olması sebebiyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 1453-933 sayılı 11.09.1996 tarihli ilamının 491/ilk-son, 522, 55/3, 59/2 ve 647 sayılı Yasa'nın 4. maddesine göre verilen adli para cezasından ibaret olduğu ve 3682 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 8/e maddesi uyarınca suç tarihinde silinme koşulunun oluşması sebebiyle sanık hakkında lehe kabul edilen 765 sayılı TCK'ya göre kurulan hükümde aynı yasanın 81. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,