KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/8547 E., 2016/562 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın süresinde yaptığı temyiz talebi sebebiyle hükmolunan karar kesinleşmediğinden mahkemenin 29.04.2011 tarih, 2009/1164 Esas ve 2011/35 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde müştekinin amcasına ait Yıldız Yufka isimli işyerine gelerek müştekiye ait şarja takılı cep telefonunu alıp hakkında yaşının küçüklüğü nedeniyle evrakı ayrılan ...'e suça konu cep telefonu sattığı, olaydan bir hafta sonra başka bir hırsızlık olayı sebebiyle yakalanan ...'ten ele geçen cep telefonunun müştekiye ait olduğunun anlaşılarak telefonun müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek hakkında aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile hüküm kurulması ve koşulları oluşmadığı halde kurulan hükümde TCK'nın 168/2. maddesi ile indirim yapılmak suretiyle hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/1038 Esas ve 2009/433 Karar sayılı ilamının, suç tarihinden sonra 29.10.2009 tarihinde kesinleştiği ve süre yönünden tekerrüre esas alınma koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/8547, K. 2016/562, 20 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama