KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/8672 E., 2016/173 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2016
- Tebliğname No
- 6 - 2011/250449
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
mAHKEMESİ : Akyazı Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28/06/2010
NUMARASI
2008/583 (E) ve 2010/431 (K) .
SUÇ
Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığa 28.08.2010 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği adresin sanığın 13.09.2010 tarihinde boşandığı eşinin ikamet ettiği adres olduğu anlaşılmakla Yerel Mahkemece verilen 09.05.2011 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. D..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye; diğer kişilere karşı belirtilen
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/8672, K. 2016/173, 13 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama