KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/8711 E., 2016/891 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2016
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
MAHKEMESİ . Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
Hırsızlık, Mala Zarar Verme, İşyeri Dokunulmazlığının ihlali
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık .. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yokluğunda verilen ve 07/06/2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24/06/2011 tarihinde temyiz eden sanık ..'ın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanıklar .. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar .. müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3-Sanıklar .. hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hırsızlık eyleminin saat 05:50' den önceki bir saatte gerçekleşmesi, UYAP'tan alınan çizelgeye göre olay günü gece vaktinin 05:15'te sonlandığının anlaşılması karşısında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 143. madde ile uygulama yapılmayan sanıklar hakkında eylemin gece vakti gerçekleştirdiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu da açıklanmadan 116/4. maddesi ile hüküm kurulması,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/8711, K. 2016/891, 1 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama